YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7161
KARAR NO : 2013/9919
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2012 tarih ve 2012/106-2012/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafça müvekkilinden para tahsil edildiğini, bu paranın tahsili için müvekkilinin … Eyalet Mahkemesine davalı aleyhine dava açtığını, bu mahkemenin verdiği kararın temyiz edilmesi üzerine … Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde müvekkilinin alacağının tahsiline karar verildiğini kararın kesinleştiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti … Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin I-8 U 20/10 numaralı dosyasından verilen 21.02.2011 tarihli kararın ve yargılama masraflarına dair masraf tayini ile ilgili hükmün tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, talebin MK’nın 2. maddesine aykırı olduğunu, davacının hukuki menfaati bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava dilekçesi ekinde MÖHUK’nın 53. maddesinde belirtilen belgelerin sunulduğu, aynı Yasa’nın 54. maddede belirtilen tenfiz şartlarının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile Federal Almanya Cumhuriyeti … Yüksek Eyalet (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi I-8 U 20/10 sayılı ve 21.02.2011 tarihli kararının tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı taraf Federal Almanya Cumhuriyeti … Yüksek Eyalit (İstinaf) Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin I-8 U 20/10 sayılı 21.02.2011 tarihli kararı ile yargılama masraflarına ilişkin kararın tenfizini talep etmiş olup, mahkemece, sadece Federal Almanya Cumhuriyeti … Yüksek Eyalet (İstinaf)
Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin I-8 U 20/10 sayılı 21.02.2011 tarihli kararının tenfizine karar verilip, masraf tayinine ilişkin kararın tenfizi talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.