Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2012/11905 E. 2013/9809 K. 13.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11905
KARAR NO : 2013/9809
KARAR TARİHİ : 13.05.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.05.2012 tarih ve 2011/322-2012/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 2009 yılını kapsayan kargo taşıma sözleşmesi bulunduğunu, davalının bu sözleşme uyarınca davacıya ait gönderileri taşıdığını, davalı şirketçe taşıması yapılan ve LCD araç içi monitör paneli olarak nitelendirilen ürünlerden 6 tanesinin taşıma esnasında 11/08/2010 tarihi itibari ile zarar gördüğünü, zarar miktarının 8.127,27 TL olduğunu ve zararın taşıma kusurundan kaynaklandığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.127,27 TL tazminatın 11/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin hasara ilişkin herhangi bir kabul ya da ödeme taahhüdü bulunmadığını, yanlar arasındaki sözleşme hükümlerine göre, kargonun elden veya kara nakil araçlarında taşınma koşullarına ve kargo mahiyetine uygun şekilde ambalajlanmış olmasının gönderenin sorumluluğunda bulunduğunu, ambalajın yeterli muhkem ve sarsıntıya dayanaklı olmamasından kaynaklanacak zararın gönderenin sorumluluğunda olduğunu, taşıması yapılan kargonun davacı gönderenin insiyatifi ve kabulü ile davacı firmanın ürettiği kolilere konulduğunu, bu durumun davacının da kabulünde olduğunu ve oluşan zararın tamamen davacının kusurlu davranışı ile oluştuğunu, davacının kendi kusuruna dayanarak tazminat talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı taşıyıcının aynı özellikte 25 adet ürünün taşıma işini aynı anda yaptığı ve bu ürünlerden sadece 6 tanesinde hasar oluştuğu, ambalajma işleminin tüm ürünler bakımından aynı yöntemle yapıldığı, ürünlerin davacı şirketin merkezinde teslim alındığı, davalı çalışanlarına gerekli uyarıların yapıldığı, zararın ambalajlama hatasından kaynaklandığını savunan davalının bu savunmasını kanıtlayacak delil sunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, taşımadan kaynaklanan hasarın tazmini istemine ilişkin olup dava konusu 6 adet televizyonun taşıma esnasında hasarlandığı, ekran camlarının kırıldığı ve hasarlı olarak teslim edildiği hususları taraflar arasında ihtilafsızdır. Davalı hasarın ambalajlama hatasından kaynaklandığını savunmuştur. Bu durumda mahkemece aralarında taşıma uzmanı da bulunan bilirkişi heyetinden hasarın nedeni,ambalajlama hatası olup olmadığı,eğer ambalajlama hatası mevcut ise tarafların bu yöndeki kusur oranları konusunda bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.