Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2016/2972 E. 2019/6030 K. 17.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2972
KARAR NO : 2019/6030
KARAR TARİHİ : 17.06.2019

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı … tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı, 905 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı olduğu halde davalılar tarafından el atıldığını ve üzerinde konut yapıldığını ve yol açıldığını, dava konusu taşınmazın hudutlarını tam olarak bilmediği için 3091 sayılı Yasa gereğince başvuru yaptığını, Karakoçan İdare Kurulunun 21/07/2009 tarihli ve 2009/06 sayılı kararı ile davalının men edilmesine karar verildiği ancak bu kararın infaz edilmediğini beyan ederek, dava konusu taşınmaz üzerinDe vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesini, yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalılar … ve … yönünden davanın kabulüne, davalı … yönünden ise reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Somut olayda 24.06.2013 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna göre davalının el attığı alan toplamda 2,37 metrekare ve 27.06.2013 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda dava konusu alanın metrekare değeri 30,00 TL belirlenmiş olmasına göre, davalı açısından dava değerinin 71,1 TL olduğu bu miktarın 2015 karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL’yi geçmediği görülmüştür. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Temyiz edilen miktar kesinlik sınırı içinde kaldığından 6100 Sayılı HMK’nin 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 17/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.