YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/15695
KARAR NO : 2019/14691
KARAR TARİHİ : 02.07.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 22.05.2002 tarihinde … Kredi Kartları Bireysek Krediler Tahsis bölümünde fiilen çalışmaya başladığını, … Yapı Kredi Bankası ile birleşmesi sonucu 15.11.2006 tarihinden itibaren yeni kurulan A.Ş. bünyesinde devam ettiğini, müvekkilinin 22.05.2002 tarihinden iş akdinin haksız ve hukuka aykırı feshedildiği 04.04.2013 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, davalı bankanın çalışma koşullarının çok ağır olduğunu, çalışanlara ara dinlenme dahi verilmeden mütemadiyen Cumartesi – Pazar dahil fazla çalışma yapmayazorlandığını, bu fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini, çoğu zaman yemek yemesi için gereken 1 saatlik ara dinlenme hakkının da kendisine verilmediğini ayrıca hafta içi en az 3 gün fazla çalıştırıldığını, fazla çalışma haklarının da kendisine ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, taraflar arasındaki hizmet ilişkisinin 15.11.2006 tarihinden başladığını ve iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği 04.04.2013 tarihine dek devam ettiğini, davacının haklarına ilişkin referans tarihinin … A.Ş.ye giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini, 02.05.2008 tarihinden önceki taleplere ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının pozisyonu gereği fazla mesai uygulaması kapsamı dışında olup, anılan durumun davacının görev tanımı, müvekkili bankanın uygulamaya ilişkin sirküleri ve yüksek mahkemenin emsal kararları ile sabit olduğunu, görev yaptığı ekiplerin amiri durumunda bulunan ve ekbiin mesailerini belirleme yetkisini dahi elinde bulunduran davacıya fazla mesai ödemesi yapılmasının mümrkün olmadığını, davacının tüm çalışma süresi boyunca ücretlerinin hiçbir ihtirazı kayıt koymaksızın tahsil ettiğini, davacının fazla çalışma ücreti taleplerininin dinlenemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyada mevcut davalı işyerine ait fazla mesai konulu sirkülerin 3. maddesindeki “09:00-18:00 saatleri arasındaki çalışmalar fazla mesai sayılmayacaktır. (öğle tatilinde açık olan şubelerimizde görev yapan çalışanlarımız vardiya usulü görev yapacaklardır. Yapılamadığı durumlarda çalışan personelimize fazla mesai ödemesi yapılacaktır.)” şeklindeki hüküm maddede de açıkça yazılı olduğu üzere öğle arası çalışan şube çalışanlarına yönelik olup davacı şube çalışanı değildir.
Kaldıki anılan madde öğlen arasının dönüşümlü kullanılmasını öncelikle düzenlemekte, kullanılamama durumunu daha sonra işaret etmektedir.
Şube çalışanı olmayan davacının ara dinlenmesini kullanamadığı şeklinde dava dilekçesinde dile getirdiği iddiası ise usulünce kanıtlanmış değildir.
Davacının İş Kanunu’nun 68. maddesinde gösterilen ara dinlenmesini kullandığı kabul edilerek fazla mesai hesabının buna göre yapılması gerekirken ara dinlenme düşülmeden hesaplama yapılması hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.