Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2012/33283 E. 2012/35592 K. 01.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/33283
KARAR NO : 2012/35592
KARAR TARİHİ : 01.11.2012

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, bakiye izin ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.08.1999-11.10.2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde konut işçisi ve kapıcı olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından sona erdirildiğini, hak edilen işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, hafta tatili, fazla mesai, genel tatil ve bayram ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, kapıcılık ilişkisinin bulunmadığını, davacının 01/08/1999 tarihinde apartman sakinlerinin iyiniyeti ile boş bulunan bodrum kattaki dairede ikamet etmesine izin verildiğini, bu iyiniyetli davranış karşısında davacının kendisini borçlu hissederek binanın çöpünü aldığını, temizlik işleriyle ilgilendiğini, BÇM’nin yazısında da davacı lehine somut tespit yapılamadığının belirtildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait işyerinde 01.08.1999-10.10.2006 tarihleri arasında 7 yıl, 2 ay, 10 gün süreyle çalıştığı, son aylık ücretinin asgari ücret olduğu, sözleşmesinin haklı bir neden olmadan davalı tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hangi alacak kaleminin ne kadarına dava ne kadarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinin her bir alacak kalemi için ayrı ayrı belirtilmemesi hatalı olup, bozma nedeni ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan hükmün 2. paragrafında yer alan “Kıdem tazminatına 10.10.2006 fesihten itibaren en yüksek banka mevduat faizinin, diğer alacakların 1.800,00 TL’sine 06.12.2006 kısmi dava, bakiyesine 29.12.2008 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz tatbik edilmesine” ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerlerine,
“ 3.797,18 TL kıdem tazminatının tamamına fesih tarihi olan 10/10/2006 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine,
806,69 TL yıllık izin ücreti alacağının 300,00 TL’na dava, 506,69 TL’na ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine,
720,65 TL genel tatil ücreti alacağının 100,00 TL’na dava, 620,65 TL’na ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine,
12.495,86 TL ücret alacağının 1.100,00 TL’na dava, 11.395,86 TL’na ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine” ibarelerinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.