Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2013/13979 E. 2013/15592 K. 20.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13979
KARAR NO : 2013/15592
KARAR TARİHİ : 20.11.2013

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir
Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında düzenlenen 01.01.2003 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davacılara ait dükkanın davalıya kiralandığını, davacılardan …’in lokanta ve kafeterya olarak işletmek üzere taşınmaza ihtiyacı bulunduğunu belirterek davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, davacıların taşınmazı yeniden kiraya vermek için tahliye istediklerini, taşınmazın tapuda arsa vasfında olduğunu, davacının iddia ettiği iş için ruhsat alınabilecek konumda olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece ihtiyaç iddiasının samimi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi, henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Somut olayda; davacı tanıkları İhtiyaçlı …’in daha önce havuz işi yaptığını, ancak bu işi yürütemediğini halen boşta gezdiğini, dava konusu yeri simit sarayı olarak işleteceğini belirtmişlerdir. Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda da taşınmazın kafeterya ve lokanta işine uygun olduğu bildirilmiştir. Simit sarayı işletebilmek için iş tecrübesine gerek bulunmadığı gibi davacının daha önce uğraştığı havuz işini yürütememiş olması yeni bir iş yapmasına engel değildir.Mevcut delil durumuna göre davacının ihtiyacının gerçek ve samimi olduğu kanıtlanmıştır. Bu durumda mahkemece İhtiyaç nedeniyle tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.