YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4900
KARAR NO : 2019/13979
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 20/02/2008-14/05/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde formen olarak çalıştığını, aylık maaşının 2.000,00 TL olduğunu, yemek ve servis dışında başkaca sosyal hakkının bulunmadığını, müvekkilinin 14/05/2014 tarihinde işyeri muhasebecisinin şirketteki başka bir çalışanı döverek işten çıkarması emrini yerine getirmememesi nedeniyle işten çıkarıldığını, ücretinin 2.000,00 TL olmasına rağmen sigorta kayıtlarında asgari ücret olarak göründüğünü, ayrıca maaşının asgari ücret kısmının bankadan kalanının elden ödendiğini, müvekkilinin 15 günde bir pazar günleri izin yaptığını, diğer günler sabah 08.00 akşam 20.00 saatleri arasında çalışmasına karşın fazla mesai ücretinin ödenmediğini, dini bayramlarda 3 gün çalışmadığını, diğer resmi tatil ve bayramlarda çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ayrıca asgari geçim indiriminin ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının dava dilekçesinin haksız ve gerçeklikten yoksun olduğunu, davacının görevinin formen değil inşaat işçisi olduğunu, iş akdinin kendisinden beklenen verimi sağlamaması, mesai saatleri içinde uyuması ve işyeri düzenini bozması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, ücretinin asgari ücret olduğunu ve maaşını bankadan aldığını, kendisine yemek ve servis hizmeti verildiğini, şirket muhasebecisinin davacıdan işyeri çalışanlarından birisini döverek işten çıkarması yönündeki iddiaların gerçek olmadığını, günde 13 saat iki haftada bir pazar günü dinlenme şeklinde çalışmasının gerçek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.
İş hukukunda çalışma olgusunu, iddia eden işçi kanıtlamalıdır. İşe giriş bildirgesi, SGK kayıtları, işyeri şahsi sicil dosyasındaki deliller, banka ödemeleri işe giriş ve çalışma süreleri yönünden önemli delillerdir. Yazılı delil olmaması durumunda tanık delili ile de çalışma olgusu ispatlanabilir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde 20/02/2008-14/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise yargılama sürecinde davacının SGK kayıtlarında belirtilen sürelerde çalıştığını savunmuştur.
Hükme esas raporu hazırlayan bilirkişi tarafından davacının 20/02/2008-14/05/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplamalar yapılmıştır.
Dosya içerisinde yer alan SGK kayıtları incelendiğinde; davacının 18/10/2010-08/05/2011, 16/07/2011-10/10/2011, 22/06/2012-03/10/2013 ve 04/10/2013 vd. tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinden bildirimi vardır. Bu süreler dışında davacının dava konusu dönemde başka işyerlerinden bildirilen çalışmaları olup, bu işyerlerinin davalı ile herhangi bir hukuki ilişkisinin (işyeri devri, organik bağ vs) bulunup bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.
Diğer taraftan davacının kayıtlardaki süre dışında aralıksız çalıştığına dair dosyada somut bir delil bulunmamaktadır. Dinlenen tanıklarda kısa süre çalışan tanıklardır.
Mahkemece 20/02/2008-14/05/2014 tarihleri arası dönemde davacının davalı nezdinde çalışma yapıp yapmadığı ortaya konup çıkan sonuca göre hizmet süresinin belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hizmet süresinin yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.
Yapılacak iş, bu hususlarda gerekli araştırma yapılarak ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra hizmet süresinin somut bir biçimde tespit edilerek sonuca gidilmesidir.
Yeni belirlenecek hizmet süresinin tüm alacak hesaplarını değiştireceği de gözden kaçırılmamalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.