YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/8625
KARAR NO : 2019/12789
KARAR TARİHİ : 10.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 09.02.2007-29.03.2011 tarihleri arasında inşaat demirci ustası olarak çalıştığını, davalı şirketin haklı bir neden olmaksızın 29.03.2011 tarihinde iş akdini feshettiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre, davacı işçi tarafından dava tarihinden önce davalıya gönderilen 04.09.2014 tarihli ihtarnamede kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının derhal ödenmesinin istendiği, söz konusu ihtarnamenin davalı tarafa 08.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
Mahkemece davacı lehine hükmedilen fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacaklarına, işverenin ihtarname ile temerrüde düştüğü tarihten itibaren faiz yürütülmemesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 3.,4. ve 5. bentlerinin tamamen çıkarılarak yerlerine,
“3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 7.372,80 TL fazla mesai ücreti alacağından % 30 taktiri indirim yapıldıktan sonra fazla mesai ücreti alacağına ilişkin talebin kısmen kabulü ile 5.160,96 TL’nin temerrüt tarihi olan 09.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,
4- Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 9.645,42 TL hafta tatili ücreti alacağından % 30 taktiri indirim yapıldıktan sonra hafta tatil ücreti alacağına ilişkin talebin kısmen kabulü ile 6.751,79 TL’nin temerrüt tarihi olan 09.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,
5-Davacının ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile, net 484,71 TL ‘ nin temerrüt tarihi olan 09.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.