YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9937
KARAR NO : 2013/10441
KARAR TARİHİ : 21.05.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.05.2012 tarih ve 011/692-2012/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Federal Almanya Cumhuriyeti Bielefeld Asliye Hukuk Mahkemesi 4. Sivil Hukuk Dairesi’nin 4 O 389/08 numaralı ve 23.07.2009 tarihli kararının ve yargılama masraflarına dair masrafların tayini ile ilgili hükmün tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenilen yabancı mahkeme karar aslı ve tamamının onaylı tercümesinin sunulmuş olduğu, kendisine karşı tenfiz istenen davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı, yine kararın usulünce davalıya tebliğ edildiği, yabancı mahkeme kararının tenfizi şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, Fedaral Almanya Cumhuriyeti Bielefeld Asliye Hukuk Mahkemesi 4. Sivil Hukuk Dairesi 4 O 389/08 sayı ve 23.07.2009 tarihli kararı ile yargılama masraflarına dair masraf tespit kararının tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.
Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, bu davalarda maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nispi harca hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiş ise de kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasında yer olan 2 numaralı bendin hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 18,40 TL maktu harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile fazla alınan 435,13 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, yine 4 numaralı bendin hükümden çıkartılarak yerine “Yargılama gideri olarak yapılan 18,40 TL başvuru harcı ile 18,40 TL maktu karar harcı ve 24,00 TL tebligat gideri olmak üzere toplam 60,80 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin konulmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.