YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3440
KARAR NO : 2019/5377
KARAR TARİHİ : 13.05.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 257/1, 62, 50/1-a, maddeleri gereğince mahkumiyet

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde,
Hükmü temyiz etmeyen sanık …’in mahkemede alınan beyanında bildirdiği iş yeri adresine çıkartılan tebligatın iadesi üzerine sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine gerekçeli kararın tebliği gerekirken yine aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmiş olması karşısında, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın usulüne uygun bir şekilde sanığa tebliğ edilip, temyiz dilekçesi vermesi halinde, temyiz dilekçesi içeriğine göre de ek tebliğname de düzenlenmesinden sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.