YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12260
KARAR NO : 2013/16475
KARAR TARİHİ : 09.12.2013

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira ve ortak gider alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, kiralanana ait anahtarın 31.01.2012 tarihli tutanak ile teslim alındığını bu nedenle davalı borçlunun ocak ayı kira bedelinden sorumlu olduğunu,davalı borçlunun kısmi itirazının haksız olduğunu beyan ederek itirazın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili,taşınmazın 31.01.2012 tarihinden önce tahliye edilmesine rağmen kiralanana zarar verildiği gerekçesiyle anahtarın teslim alınmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin işlemiş faize yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davada dayanılan ve karara esas alınan 01.09.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 6.2. maddesinde kiracının kira bedeli ve KDV’ni ödemesinde gecikmesi, halinde ödemede geciktiği günler için, USD cinsinden aylık %3’ü oranında temerrüt faizi ödemeyi kabul edeceği kararlaştırılmıştır. Davacı icra takibinde bu düzenlemeye dayanarak aylık %3 oranında işlemiş faiz talebinde bulunmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.02.2004 tarih ve 2004/10-104 Esas, 2004/94 Karar sayılı ilamında belirtildiği şekilde gecikme zammı nitelik itibariyle temerrüt faizidir.
01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; “Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.
Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz.
Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir.”
6101 sayılı TBK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 7. maddesinde; “TBK.nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür.
Bu durumda mahkemece, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve görülmekte olan davalara da uygulanması gereken az yukarıda açıklanan Kanun hükümleri uyarınca inceleme ve araştırma yapılarak işlemiş faiz alacağı ile ilgili sonucu dairesinde karar verilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.