Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2018/14230 E. 2019/8101 K. 14.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/14230
KARAR NO : 2019/8101
KARAR TARİHİ : 14.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosya içerisinde yer alan olay yeri krokisi ile olay yerine ait fotoğraflara göre; hırsızlığın,…. nin eklentisi niteliğindeki demir sürgülü giriş kapısı bulunan, etrafı çevrili mal kabul indirme yerinden yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun’un 141. maddesi ile hüküm kurulması,
2-Suç tarihinin 6545 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önceki bir tarih olan 10.01.2014-16.05.2014 tarihleri arası olduğu ve suç tarihi itibariyle sanığın daha lehine olan 6545 sayılı Kanunun 63. maddesi ile değişiklik yapılmadan önceki haline göre 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesindeki artırım oranı en fazla 1/3 olduğu halde bu oranın da üstünde bir oran olan 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
3-Sanık hakkında 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapıldığında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası sonucu 2 yıl 11 ay 15 gün şeklinde eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 14.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.