Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2018/3522 E. 2019/7990 K. 02.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3522
KARAR NO : 2019/7990
KARAR TARİHİ : 02.07.2019

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.06.2019 günü temyiz eden davalı-davacı … vekili Av. … geldi. Karşı taraf davacı-davalı … ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karşılıklı boşanma davalarının ( TMK m. 166/1) yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine, davacı-karşı davalı kadının tedbir, yoksulluk ve tazminat taleplerinin reddine, ortak çocuk için nafakalara, davalı-karşı davacı erkek lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmiş, verilen karar davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ile nafakalar, ortak çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise velayet düzenlemesi yönünden, istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince ortak çocuğun velayeti konusunda rapor alınması ve çocuğun tercihinin sorulması gerektiğinden bahisle erkeğin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/l-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kaldırma sebebine göre davacı-karşı davalı kadının istinaf başvuru nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, gönderme kararı üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda ise her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine, kadın ve ortak çocuk lehine nafakalara, tarafların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Verilen iş bu karar taraflarca her iki boşanma davası ve fer’ileri yönünden istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince kadının, karşı davanın reddi gerektiğine, nafakaların miktarına, yargılama gideri ile vekalet ücretine, erkeğin ise asıl davanın reddine gerektiğine, kusur tespitine, yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine, velayete, nafakalara, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelen istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının kusur tespitine, yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine yönelen istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesi ile hükmün tümüyle kaldırılmasına, yerine asıl davanın TMK 166/1. karşı davanın TMK 166/2. gereğince kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetin anneye verilmesine kadın lehine nafakalara ve tazminatlara, ortak çocuk için nafakalara, erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince verilen karar davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.
Yukarıda da açıklandığı üzere ilk derece mahkemesince verilen ilk hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve fer’ileri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise sadece velayet yönünden istinaf edilmiştir. Bu durumda, kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmü istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir. Hal böyle iken, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, son kararla kesinleşen kadının boşanma davasındaki boşanma hükmü yönünden hüküm kurulması yine kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmü istinaf kapsamı dışında tutularak kesinleşmekle, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davası yönünden konusuz kaldığından, karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen boşanmanın fer’ilerine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 2.037 TL vekalet ücretinin Filiz’den alınıp Ahmet’e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.02.07.2019 (Salı)