YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/467
KARAR NO : 2019/6987
KARAR TARİHİ : 10.06.2019

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulüne 1.653.32 TL maddi, 2.500 TL manevi
tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat talebinin dayanağını oluşturan Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/11 Esas sayılı ceza dosyasının yapılan incelemesinde, davacının yağma, yaralamaya teşebbüs ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 27/08/2007 tarihinde yakalanarak gözaltına alındığı, 28/08/2007 tarihinde tutuklandığı, tutuklandığı suçlara ilişkin olarak yargılandığı Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/11 Esas sayılı dosyasında 22/05/2008 tarihinde tahliye edildiği, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/11 Esas ve 2009/20 Karar sayılı kararı ile yağma suçundan hakkında beraat kararı verildiği, kasten yaralama suçundan 3 ay 10 gün, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, beraat kararının 02/03/2015 tarihinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların ise 15/09/2009 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlememesi nedeniyle aynı mahkemenin 27/05/2015 tarih, 2008/11 Esas – 2009/20 Karar sayılı ek kararı ile CMK’nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümlerin düşürülmesine karar verildiği, verilen ek kararın da 23/06/2015 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası içeriğine göre davacının, mahkum olduğu hapis cezasının tamamının tutukluluk süresinden düşülmesi suretiyle bihakkın tahliye tarihi itibariyle tazminata hak kazanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde 5275 sayılı CGTİHK’na göre belirlenen şartla tahliye süresinin tutukluluk süresinden düşülmesi suretiyle belirlenen süre için tazminata hükmolunması
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.