YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10833
KARAR NO : 2019/7520
KARAR TARİHİ : 19.06.2019
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Katılan sanık … hakkında CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat,
Katılan sanık … hakkında TCK’nın 89/1-2-b-e-son, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan katılan sanık … hakkında mahkumiyete ilişkin hüküm ile katılan sanık … hakkında beraate ilişkin hüküm, katılan sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A-Katılan sanık … hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.02.2014 tarih, 2013/12-10 esas – 2014/80 sayılı ilamı ile yayaların da sanık sıfatı alabileceğinin kabulü ile yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık …’in kusur durumuna ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B-Katılan sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelemesinde;
1-Dosya içeriği ve kabule göre, katılan sanığın yapılan alkol ölçümünde 1,11 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bu nedenle sanığın eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında basit taksirden hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,
2-Meydana gelen olay sebebi ile her iki katılan sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike arz eden ve vücutta kemik kırığı oluşturacak nitelikte yaralandıkları, katılan sanık hakkında eylemine uyan TCK’nın 89/1. maddesi uyarınca temel ceza tayininden sonra, TCK’nın 89/2-b-e maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, uygulanan kanun maddesinin yanlış gösterilmesi suretiyle TCK’nın 89/2-b-e-son maddesi gereğince artırım yapılması,
Kanuna aykırı olup, katılan sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilerek saklı tutulmasına, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.