Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2019/4016 E. 2019/7842 K. 01.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4016
KARAR NO : 2019/7842
KARAR TARİHİ : 01.07.2019

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz inceleme tarihi itibariyle ortak çocuk Bahar Sıla’nın ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının reddine, tarafların boşanmalarına ( TMK m. 166/1), kadın lehine 1000,00 TL tedbir nafakası, ortak çocuk lehine 750,00 TL tedbir ve 1500,00 TL iştirak nafakası ile kadın lehine 20.000 TL maddi ve 12.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, verilen bu karar davacı-karşı davalı kadın tarafından nafakaların ve tazminatların miktarı ile yoksulluk nafakasının reddi yönünden istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, kadının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen karar, kadın tarafında yukarıda belirtilen yönlerden temyiz edilmiştir.
Yukarıda da açıklandığı üzere, ilk derece mahkemesince 20.000 TL maddi ve 12.000 TL manevi tazminata karar verilmiş ise de, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2019 (Pzt.)