YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/11349
KARAR NO : 2019/12726
KARAR TARİHİ : 30.05.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının asıl işveren olan … İl Özel İdaresinde 02/07/2007-30/03/2014 tarihleri arasında iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, haksız olarak işten çıkarıldığını, alacak ve tazminatları hesaplanırken kadrolu işçiler gibi çalıştığı için kadrolu işçilerin aldığı maaş üzerinden hesaplanmasını istediklerini, davacının fazla mesai yaparak çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. … Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili özetle; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı … Temizlik İnş. Med. Oto. Gıda Teks. Dek. Tur. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. vekili özetle; davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde haftalık 45 saatten fazla çalışılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerine ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine ilişkin paragraflarının çıkartılarak yerlerine;
“3.213,09 TL. Net İhbar Tazminatının 250,00 TL.sinin dava tarihi olan 01/12/2014 tarihinden itibaren, 2.963,09 TL.sinin talep artırım tarihi olan 16/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte”
“3.213,72 TL. Net Yıllık Ücretli İzin alacağının, 250,00 TL.sinin dava tarihi olan 01/12/2014 tarihinden itibaren, 2.963,72 TL.sinin talep artırım tarihi olan 16/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.