Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2015/3294 E. 2019/10054 K. 28.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3294
KARAR NO : 2019/10054
KARAR TARİHİ : 28.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz tarihinin Uyap kayıtlarının incelenmesinde 12.12.2013 olduğu anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyizi süresinde olduğu ve sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin temyiz isteğinin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanık hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
2) Sanık hakkında mağdurlar … ve …’e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;
İddianame içeriğindeki anlatıma göre, sanığın, mağdurlar … ve …’i aynı zaman aralığı içinde, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile aynı yerde, evlerine tüfekle ateş etmek suretiyle silahla tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, “silahla tehdit eylemlerinin yöneldiği şahısların birbiriyle bağlantılarının olmaması ve sanığın da tek bir eylemle birden fazla mağdura karşı silahla tehdit iradesiyle hareket etmemiş olması ve eylemlerin bağımsız olması” gerekçesiyle, TCK’nın 43/2. maddesi uygulanmayarak, mağdur sayısınca silahla tehdit suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,
3) Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında; yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak cezaları ertelenen sanık hakkında, “daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden” şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,
4) Kabule göre de;
a) Sanık hakkında silahla tehdit suçlarından hüküm kurulurken TCK’nın 106/2-a maddesi uyarınca ceza verilmesi gerekirken, Yasa maddesinin TCK’nın 106/1-a maddesi olarak yanlış gösterilmesi,
b) Sanığın, katılan …’a yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle kurulan hükmün ‘D’ bendinin 2. fıkrasında, “eylemini silahla işlemesi” yerine, “aynı mağdura karşı birden fazla kez darp eyleminde bulunduğu” şeklinde yazılması,
Kanuna aykırı ve sanık …’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.