Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/7949 E. 2019/12492 K. 29.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7949
KARAR NO : 2019/12492
KARAR TARİHİ : 29.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile iş ilişkisinin kurulduğunu, görevin gereğine uygun ifa ettiği halde işveren tarafından sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir..
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Tam zamanlı hekim olarak çalışan davacının nöroloji bölümünde tek hekim olması nedeniyle icap nöbetini kabul ederek sözleşme imzaladığını, buna rağmen icap görevlerine uymadığını, bunun hastanede işin akışını olumsuz etkilediğini, konunun tutanak ile tespit edildiğini ve geçerli nedenle davacının sözleşmesine son verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Karar – ilam harcı kabul edilen miktar üzerinden karar tarihindeki tarifedeki orana göre belirlenir
Mahkemece cezai şart alacağının kabulüne karar verilerek 6098 sayılı TBK’nın 182. Maddesi uyarınca 1/3 oranında indirime gidilmiş ise de karar harcının kabul edilen miktar yerine hakkaniyet indirimi dikkate alınmaksızın belirlenen miktar üzerinden belirlenmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının karar – ilam harcına ilişkin 4. numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;
4-Alınması gereken 1.309,23 TL harçtan peşin alınan 512,35 TL harcın mahsubu ile bakiye 796,88 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalıdan alınan nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 29.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.