YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/2936
KARAR NO : 2019/4303
KARAR TARİHİ : 09.04.2019
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVACI-DAVALI
DAVALI-DAVACI : …
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası, ortak çocuklar lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava; taraflarca karşılıklı açılan Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davaları olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayeti anneye verilerek babayla kişisel ilişki kurulmasına, çocukların her biri için 750,00’şer TL tedbir ve 1300,00’er TL iştirak nafakasına, kadın lehine 750,00 TL tedbir nafakasına, 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata, yargılama giderleri ve vekalet ücretine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacı-karşı davalı kadının maddi tazminatın miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince tarafların sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği halde reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde “tedbir nafakaları, iştirak nafakaları ve manevi tazminat” hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK 370/2).
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 4,5,6 ve 9. bentlerinin çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2019 (Salı)