YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4706
KARAR NO : 2019/5708
KARAR TARİHİ : 17.04.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Dosyada mevcut tutanaklar ve ifadelerden, tanık Saim’in, suça konu aracı sanığın çaldığını gördüğü ve bunun üzerine jandarma görevlileri tarafından aracın sanığa ait iş yerinde bulunarak katılana iade edildiği olayda, rızai bir iade bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında şartları oluşmayan 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
2) Sanığın aşamalardaki beyanlarında eşinin adına kayıtlı olan aracın sigorta ve muayenesini yaptırmadığını bu sebeple mağdur olduğunu belirttiği yine aracı katılana haricen verdikten sonra katılanın kendisine 5 ton kömür vermesi gerektiğini ancak bunu da vermediğini, hırsızlık suçunu alacağına mahsuben işlediğini belirttiği, katılana bu husuların sorulmadığı, sanığın katılandan alacağı olup olmadığı, sanığın eylemini hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla işleyip işlemediği araştırılıp sanık hakkında TCK’nun 144. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kabule göre de;
3) Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan, lehe bozmadan sonra yapılan yargılama giderinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
4) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan …’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ilk hükümde aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.