Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2018/8023 E. 2019/5960 K. 09.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8023
KARAR NO : 2019/5960
KARAR TARİHİ : 09.05.2019

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;
Olay günü saat 15:45 sıralarında, temyize gelmeyen sanık … idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, 8 metre genişliğinde olup her iki tarafında kaldırım bulunan iki yönlü sokak üzerinde seyri sırasında, olay yeri kavşak mahallinde aracının sağ ön teker kısmı ile, seyrine göre yolun sağında durmakta olan minibüsün arkasından ve park halindeki araçların arasından kaplamaya giren ve dengesini kaybedip yola düşen 2004 doğumlu mağdurun bacağının üzerinden geçmesi şeklinde meydana geldiği, aynı zamanda olay yerinde iş yeri ve evi bulunan sanık …’ın beyanlara göre gürültü yapan çocuklardan rahatsız olması üzerine çocukları kovaladığı sırada mağdur çocuğun yola doğru düştüğü iddia edilen olayda; sanığın savunmasında; korkup kaçan çocuğu yakalamak istediğini, çocuğun da elinden yola doğru kaçtığını belirtmesi; araç sürücüsü sanık …’nin beyanında; çocuğun sanık tarafından kovalandığını belirtmesi; mağdur ile mağdurun kardeşlerinin beyanlarında; mağdurun sanık tarafından yola doğru itildiğini, mağdurun önce direndiğini ancak sanığın yeniden itmesi üzerine mağdurun yola düştüğünü belirtmeleri; tanık …’ın da beyanında mağdurun sanık tarafından kovalandığını belirtmesi karşısında; mağdurun sanık tarafından yola doğru kovalanmak ve itilmek suretiyle meydana gelen yaralanma ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunduğundan, sanık hakkında kasten yaralama hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.