YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/6800
KARAR NO : 2019/9052
KARAR TARİHİ : 23.05.2019
BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Seferihisar İcra Hukuk Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
İcra mahkemesince verilen ihalenin feshi talebinin reddine ilişkin 14/07/2017 tarihli karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 07/03/2018 tarih ve 2017/1406 E. – 2018/479 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulüne karar verildiği, kararın davacılar vekili tarafından temyizi ile Dairemizin 12/02/2019 tarih ve 2018/11912 E. – 2019/1928 K. sayılı ilamı ile kararın onandığı, davacılar vekili tarafından onama kararının kaldırılması talebiyle karar düzeltme dilekçesi verildiği ve Seferihisar İcra Hukuk Mahkemesinin 11/03/2019 tarih ve 2015/73 E. – 2017/54 K. sayılı ek kararı ile, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.7.2016 tarihinden itibaren karar düzeltme kanun yolunun mevcut olmadığı gerekçesiyle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği, davacılar vekili tarafından söz konusu ek kararın bozulması talebi ile temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.
6100 sayılı HMK’nun kıyas yoluyla uygulanacak hükümler başlıklı 366. maddesinin göndermesi ile uygulanacak 346. maddesinde, ilk derece mahkemesinin istinaf dilekçesini hangi hallerde reddedebileceği düzenlenmiş olup, tarafların temyiz talebi üzerine Yargıtayın verdiği kararlara karşı yapılan başvurular hakkında, ilk derece mahkemelerine bir değerlendirme yetkisi tanınmadığı görülmektedir.
Bu nedenle Seferihisar İcra Hukuk Mahkemesinin 11/03/2019 tarih ve 2015/73 E. – 2017/54 K. sayılı ek kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra, davacı vekilinin, Dairemizin 12/02/2019 tarih ve 2018/11912 E. – 2019/1928 K. sayılı onama ilamına yönelik karar düzeltme isteminin incelenmesine geçildi;
HMK’nin Geçici 3. maddesinde; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri’nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un Geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun’un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur” hükmü yer almakta olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.
O halde, davacılar vekilinin karar düzeltme istemini içeren dilekçesinin reddine karar verilmelidir.
SONUÇ : 1-Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme istemini içeren dilekçesinin REDDİNE,
2- Bölge Adliye Mahkemesi kararları aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından ve karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK’nun 368. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 329. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan şikayetçi borçlu vekili Av. …’in takdiren 3.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 23/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.