YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/11109
KARAR NO : 2019/13980
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otelde 01/03/2011 tarihinden 13/01/2015 tarihine kadar aralıksız alakart şefi olarak çalıştığını, sigortalılık süresinin 15 yılı ve prim ödeme gün sayısının da 3600 günü doldurması nedeniyle SGK’dan aldığı yazıyı 12.01.2015 tarihli ihtar ile işverene göndererek işten ayrıldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın haksız ve kötüniyetli olup aynı zamanda zamanaşımına uğradığını, davacının SGK kayıtları haricinde bir çalışması olmadığını, davacının emeklilik koşullarına haiz olmadığı halde sırf kıdem tazminatı alabilmek için iş akdini feshettiğini, davacı sezonluk çalışmış olup aralıksız yaz kış çalışmasının söz konusu olmadığını, ücrete ilişkin iddiaların asılsız olup elden ödeme olmadığını, davacının tüm maaş ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğinin bordrolar ve banka kayıtlarıyla sabit olduğunu, haftanın 6 günü çalıştığını ve fazla mesai ya da genel tatil çalışması yapması halinde karşılığının ödendiğini, bunun da imzalı bordrolarla sabit olduğunu, işyeri dosyası içinde ibranameler olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 7 günü 07.30-22.00 saatleri arasında çalıştığı ve günlük 2,5 saat ara dinlenmesi yaptığı, buna göre haftanın 6 günü 72 saat çalışarak 27 saat fazla çalışma yaptığı, hafta tatili gününde de normal çalışma süresi dışında 4,5 saat fazla çalışma yaptığı ve toplamda haftalık 31,5 saat fazla çalışma yaptığı ancak fazla çalışmalar günlük 3 saati geçemeyeceği gerekçesi ile davacının haftalık 21 saat fazla çalışma yapacağı belirtilerek hesaplama yapılmıştır.
Mahkemece, haftalık 21 saat üzerinden hesaplanan fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.
Davacı haftanın 7 günü 07.00-22.00 saatleri arasında günlük 15 saat çalıştığını iddia etmiştir.
4857 sayılı Yasada, fazla çalışmaların günlük 3 saati geçemeyeceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.
Mahkemece, haftalık 31,5 saat fazla çalışma üzerinden hesaplanacak fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gerekirken, fazla çalışmaların yasal dayanağı olmadan günlük 3 saat ve haftalık 21 saatle sınırlandırılması hatalıdır.
3-Ulusal bayram genel tatil ücreti yönünden hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.