YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/49151
KARAR NO : 2019/8899
KARAR TARİHİ : 14.05.2019

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanığın kendisini cep telefonu ile arayarak 23/01/2013 tarihli ses kaydı tespit tutanağında belirtilen sözleri kendisine söylediğini belirtmesi, sanığın da aşamalarda katılanı cep telefonu ile aradığını kabul etmesi karşısında, sanığın telefon konuşmasında sarf ettiği, ses kayıt tespit tutanağında dökümü yapılan sözlerin TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ve TCK’nın 125/2. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı yeterince değerlendirilmeden, “sanığın atılı suçları işlediği hususunda müştekinin soyut iddiaları dışında mahkumiyetine elverişli, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut delillere ulaşılamadığı” şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,
2)Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin ve eylemin TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi ile TCK’nın 125/2. maddesine uyduğunun kabulü durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.