YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6379
KARAR NO : 2019/9443
KARAR TARİHİ : 22.05.2019
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, takdiri indirim nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin ilgili fıkrası olan TCK’nın 62/1. maddesinin ve adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında da uygulama maddesi olan 52/2. maddesinin mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1) Müştekinin soruşturma aşamasında 17.08.2014 tarihinde saat 22:30 sıralarında ikametgahının önüne kilitleyerek park ettiği motosikletini ertesi gün saat 11:00 sıralarında olmadığını beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve bilgisine başvurulan suça sürüklenen çocuğun babasının ise sabah saat 8:00 sıralarında evden çıkarken suça konu motosikletin müştemilatında bulunmadığını beyan etmesi karşısında; suçun gece vakti işlendiğine dair kanıtlar bulunmadığı halde, suçun gece işlendiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 116/4 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 6 ay 20 gün yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
3) Konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karşın; bir alt paragrafta “adli sicil kaydının varlığı, pişman olduğuna dair izlenim edilememesi”şeklindeki gerekçe ile; ve hırsızlık suçundan da hüküm kurulurken de aynı gerekçe ile TCK’nın 62. madde hükümlerinin uygulanmaması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
Kabule göre de;
4) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sırasında sonuç cezanın 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.