YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/10562
KARAR NO : 2013/6027
KARAR TARİHİ : 28.03.2013
….
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararıyla, Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş; Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenleme uyarınca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmadığından; dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince, gelir artışlarına ilişkin kısmına yönelik red kararı verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmiş olması, yargılama giderlerinin kabul-ret oranına göre paylaştırılması; hüküm altına alınan miktar 3.441,24 TL peşin sermaye değerli gelir ile 234,72 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 3.675,96 TL olduğu halde, mahkemece, hüküm altına alınan peşin sermaye değerli gelir ile tedavi giderinin mükerrer olarak toplama eklenmek suretiyle, hükmün fer’ilerinin 7.351,92 TL üzerinden hesaplanmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
./..
-2-
Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının silinerek yerine;
“Davanın KISMEN KABULÜ ile;
1-Davacı Kurum alacağı olan toplam 3.675,96 TL’nin; 3.441,24 TL ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden onay tarihi olan 28.12.2001 tarihinden, 234,72 TL tedavi gideri yönünden ise sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
2-Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 218,35 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,
3-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca 441,12 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4-Davacı tarafından yapılan ve aşağıda dökümü gösterilen 704,10 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
5-Davacı tarafından yatırılan 348 TL gider avansından, karar tebliği için gerekli giderler karşılandıktan sonra bakiyesinin talep halinde davacıya verilmesine, davacı Kurum vekilinin yüzüne karşı, davalı vekilinin ise yokluğunda, davacı Kurum yönünden tefhimden, davalı yönünden ise tebliğden itibaren 8 gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi, şeklinde yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının davalıya iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
……..