YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/2270
KARAR NO : 2019/3788
KARAR TARİHİ : 15.05.2019
MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2015/273 E. – 2017/151 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 15/03/2018 tarih ve 2017/1467-2018/292 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının 188307 ve 2014/25429 sayılı “SANAT RESTAURANT” ve “SANAT HOTEL” ibareli 43 ve 41. sınıf mal ve hizmetlerde tescilli markaların sahibi olduğunu, davalı tarfından yapılan 2013/83151 sayılı 35/06, 03, 05, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34. alt grupları ve 43. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan “SANAT CAFE & PATISSERIA + ŞEKİL” ibareli marka tescil başvurusundan Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesine göre re’sen bir kısım mal ve hizmetlerin çıkarıldığını, başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler için davacı tarafından iltibas, kötüniyet vakıasına dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından red edildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK’nın 2015-M- 3717 sayılı kararının iptali ile davalı markasının tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının benzer olduğu, markaların mal ve hizmet listelerinin 29, 30, 32 ve 33. sınıflardaki malların satışına ilişkin 35/06 alt grubu ile 43/02 alt grubu yönünden benzer ve ilişkili hizmetlerden oluştuğu, markalar arasında bu hizmetler bakımından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimali ve tescil engeli bulunduğu, YİDKkararının kısmen iptali koşullarının oluştuğu, davacı markasının tanınmış marka olduğu iddiasının ispatlanamadığı, davacı şirket ticaret unvanının davalı marka başvurusu yönünden “43/02 Geçici konaklama hizmetleri” için 556 sayılı KHK’nin 8/5 maddesi anlamında tescil engeli oluşturduğu, davacının 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi anlamında herhangi bir hakkının bulunmadığı, davalı başvurusunun kötüniyetle yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK’nın 2015-M-3717 sayılı kararının 35/06 grupta 29, 30, 32 ve 33 sınıftaki malların satışına ait hizmetler ve 43/02 grupta geçici konaklama hizmetleri yönünden iptaline, dava konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 15/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.