YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/54324
KARAR NO : 2019/6703
KARAR TARİHİ : 11.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık … müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2) Sanık … hakkında yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
İleri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi aşağıdaki husus hariç hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Arılarına zarar veren katılanı yakalayıp tüfekle tehdit etme eylemi meşru savunma kapsamında kabul edilen sanık hakkında, CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi yerine aynı Kanunun 4. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık … müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası olan sanığın tehdit eylemiyle ilgili hükmün (A-2) bendinden “…eyleminin meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle TCK’nın 25/1 ve” cümlesinden sonra gelen kısmın hükmün bu bendinden çıkartılarak yerine; “CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca BERAATİNE” cümlesinin getirilmesi suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.