YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4734
KARAR NO : 2019/7474
KARAR TARİHİ : 17.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz başvuru süresinin başlayacağı zamanla ilgili olarak hüküm fıkrasının yasa yolu bildirim kısmında, sanıklar yönünden sadece tefhimden itibaren 7 gün içinde kararın temyiz edilebileceğinin belirtilmesi yerine, hem tefhimden itibaren hem de tebliğden itibaren 7 gün içinde kararın temyiz edilebileceğinin belirtilmesi suretiyle sanık …’ın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık …’a 24/10/2018 tarihinde kararın tebliği üzerine sanığın sunduğu 25/10/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I- 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıkların müteveffa…’in üzerinden tabancasını çalmalarının ardından kolluk görevlilerinin araştırma ve şüphe üzerine sanık …’a olayı sorduğunda sanığın olayı doğrulayıp, tabancanın sanık …’de olduğunu söylemesi üzerine birlikte sanık …’in ikametine gidildiği ve sanık …’in tabancanın kendisinde olduğunu kabul ederek rızaen tabancayı kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.