YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12299
KARAR NO : 2013/9810
KARAR TARİHİ : 13.05.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.02.2012 tarih ve 2011/170-2012/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı şirket aleyhine Almanya … Eyalet Mahkemesi’nde davalı aleyhine dava açtığını, açılan bu dava sonucunda Almanya … Eyalet Mahkemesi’nin 08/12/2008 tarih ve 12 O 151/08 sayılı kararında davalının davacıya 30.677,51 Euro ana parayı 29/07/2008 tarihinden itibaren baz faize ek %5 faizi ile birlikte ödemesine ve 1251,64 Euro tutarındaki ek meblağı 29/07/2008 tarihinden itibaren baz faize ek %5 faiz ile birlikte ödenmesine karar verildiği, davalıya 24.03/2009 tarihinde tebligat yapıldığını ve kararın 19/10/2009 tarihinde kesinleştiğini, bu nedenle Almanya … Eyalet Mahkemesi’nin 08/12/2008 tarih ve 12 O 151/08 Esas sayılı kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, MÖHUK’nın 54. maddede belirtilen tenfiz şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; tenfize konu yabancı mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı tenfize konu yabancı mahkeme kararının aslı, tamamının onaylı tercümesinin sunulduğu, kararın mahkeme tarafından verildiği ve mahkeme hükmü taşıdığının anlaşıldığı, kendisine karşı tenfiz istenen davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı, yine kararında usulünce davalıya tebliğ edilmiş olup MÖHUK 54/1/ç bendine de aykırılık bulunmadığı, Almanya ile Türkiye arasında karşılıklı ikili anlaşma olmamakla beraber Türk Mahkemeleri kararlarının Almanya’da tenfizi mümkün olduğundan fiili uygulamanın mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.