YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2335
KARAR NO : 2019/31256
KARAR TARİHİ : 08.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizin 14.01.2018 tarih ve 2018/5184 Esas, 2018/12036 Karar sayılı kararı ile düzelterek onama ve bozma kararı verilmiş ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/27490 sayılı itirazıyla, Dairemizin anılan ilamına karşı itirazda bulunulması nedeniyle yapılan incelemede,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 308/3. maddesi gözetilerek itirazın kabulüne,
Dairemizin 14.01.2018 tarihli ve 2018/5184 Esas, 2018/12036 sayılı kararının kaldırılması ile yeniden yapılan incelemede;
30/11/2011 ile 31/01/2012 suç tarihleri olan eylemler için ayrı ayrı ceza tayini yerine dosyada bulunan tüm suçlar yönünden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.