Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2019/5143 E. 2019/15303 K. 04.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5143
KARAR NO : 2019/15303
KARAR TARİHİ : 04.07.2019

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.2011-16.08.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca fazla çalışma yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, işyerinde davacının mesaisinin 08:30’da başlayıp en erken 18:30’da bittiğini, mesailerin bazen 19:00-20:00’ye kadar bazen ise 21:00-22:00 saatlerine kadar sürdüğünü, cumartesi günleri de tam gün çalışma yaptığını ileri sürerek, fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, 45 saati aşan çalışmasının istisnai olduğunu ve bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizce davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, araç muayene teknisyeni olarak çalışan davacının fazla çalışma alacağının hesabı yönünden araç muayene raporları getirtilip incelenerek hesaplamada dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyan Mahkemece, bozma doğrultusunda araç muayene raporları getirtilmiş ve aldırılan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Somut olayda; bozma doğrultusunda davacının fazla çalışma alacağı araç muayene raporlarına göre hesaplanmıştır. Hesaplama kayda dayanmasına rağmen, hesaplanan tutardan %30 indirim yapılarak hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Davacının fazla çalışma alacağı indirim yapılmadan hüküm altına alınmak üzere kararın yeniden bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.