Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2018/5337 E. 2019/3260 K. 09.07.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5337
KARAR NO : 2019/3260
KARAR TARİHİ : 09.07.2019

Davacı-karşı davalı … ile davalı-karşı davacı …, birleşen 2009/253 Esas sayılı davada davacı … ile davalı … arasındaki davadan dolayı … 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 02.07.2015 gün ve 2009/832-2015/524 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi’nin 28.06.2018 gün ve 2015/8438-2018/3815 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay’a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.
Dava ve birleşen davalar kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup mahkemece verilen hüküm Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 28.06.2018 gün 2015/8438 Esas, 2018/3815 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş; taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.
1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davacı arsa sahibinin tüm, davalı yüklenicinin asıl ve birleşen davaya yönelik sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı, asıl davada dava açarken kira kaybı ve eksik iş bedeli olarak toplam 97.750,00 TL alacağı bulunduğunu belirterek, teminat senedinin miktarı olarak 50.000,00 TL’nin mahsubu ile 47.500,00 TL üzerinden harç yatırarak dava açmıştır. Taleple bağlılık ilkesi uyarınca talep aşılmadan karar verilmesi zorunludur. Diğer bir deyişle asıl davada arsa sahibinin kira ve eksik iş bedeli toplamından 50.000,00 TL mahsup edilerek hüküm kurulmalıdır.
3-Yüklenici, karşı davasında fazla imalât bedeli yanında kira kaybı isteminde bulunmuş olup, kira kaybı konusunda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.
Kararın bu gerekçelerle de bozulması gerekirken zuhulen yazılı gerekçelerle bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamına ilaveten bu iki gerekçe ile de mahkeme kararının bozulması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı arsa sahibinin tüm, davalı yüklenicinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 28.06.2018 gün 2015/8438 Esas, 2018/3815 Karar sayılı ilamına ilaveten kararın davalı-karşı davacı birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalı birleşen dosya davalısına yükletilmesine, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacı-karşı davalı birleşen dosya davalısından, 408,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-karşı davacı birleşen dosya davacısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalı birleşen dosya davalısına iadesine, ödediği karar düzeltme ve temyiz peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalı-karşı davacı birleşen dosya davacısına geri verilmesine, 09.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.