YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2874
KARAR NO : 2019/12130
KARAR TARİHİ : 27.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-… … Ticaret Merkezi A.Ş. vekilinin temyiz aşamasında sunduğu belgelerden, davalı … Alışveriş Hizmetleri Gıda Sanayi Ve Tic. A.Ş. nin … … Ticaret Merkezi A.Ş. ile birleştiği ve birleşme üzerine (karardan sonra) 31.12.2015 tarihinde ticaret sicilinden terkin edildiği anlaşılmakla, birleşmen ve sicilden terkin nedeni ile kararın infazında davalı yerine ” … … Ticaret Merkezi A.Ş.” nin geçtiği ve bu hususun infaz sırasında dikkate alınacağı anlaşılmıştır.
2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Davacı vekili kısmi dava açmış, taleplerini 09.11.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile artırmış, ancak ıslah ettiği miktarlara faiz yürütülmesini talep etmemiştir.
Mahkemece ıslah ile istenilen miktarlara faiz talep edilmediği gerekçesi ile faiz yürütülmemiştir.
Mahkemenin bu uygulaması Dairemizin ” ıslah edilen miktarlar açısından faiz talep edilmemesi halinde ıslah ile artırılan miktarlara faiz yürütülemeyeceği ” şeklindeki kökleşmiş içtihadına uygun ise de, karardan sonra bu konu ile ilgili olarak yapılan içtihadı birleştirme talebi üzerine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 24.05.2019 günü yapılan toplantıda:
“Bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmî davada, dava konusu miktarın kısmî ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği” yönünde karar verilmiştir.
Yargıtay Kanunu’ nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.
Yargıtay Kanunu’ nun 45/5. maddesi karşısında, “…ıslahta faiz istenilmese dahi dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedilmesi…” zorunlu hale geldiğinden, YİBK. doğrultusunda ıslah edilen miktarlara da faiz yürütülmesi için hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Dava dilekçesinde kıdem tazminatı için dava tarihinden itibaren faiz istenmiş olmakla kısmi dava ile ıslaha konu kıdem tazminatı için taleple bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının 2 ve 6 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;
” 2- 12.331,97 TL. net kıdem tazminatının dava dilekçesindeki talep dikkate alınarak, dava tarihi olan 16.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ” bendinin yazılmasına,
Hükmün 7 ve devamı bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, taraflardan alınan nispi temyiz harcının istekleri halinde ilgililere iadesine, 27.05.2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.