YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/399
KARAR NO : 2013/16546
KARAR TARİHİ : 24.10.2013
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı … Kardeşler Turzm. Ltd. Şti. yetkili temsilcisi … ve vek. Av. … ve davalılar vek. Av. …’nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkilinin 23.09.2004 tarihinde davalı …’nin acentesi olan diğer davalı … Otomotiv San. Tic. Ltd.Şti’nden ruhsatında 2004 model olduğu belirtilen araç satın aldığını, 03/01/2005 tarihinde aracın arızalanması üzerine motor ve şase numarasının orijinal olmadığının numaraların silindiğinin öğrenildiğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalılar aleyhine İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/606 E. sayılı dosyasında açılan davada satım akdinin feshinin, olmadığı takdirde aracın 2005 model araçla değiştirilmesinin, bu da mümkün olmadığı takdirde aracın iadesi ile ödenen bedelin faiziyle birlikte tahsilinin talep edildiğini, yapılan yargılama sonucunda 18/10/2007 tarihli kararla 5.100,00 TL alacağın davalılardan müşterek ve müteselsilen alınmasına karar verildiğini, bu davanın 23/05/2005 tarihinde açıldığını, mahkemece dava tarihine kadar geçen süre içindeki gelir kaybını hüküm altına aldığını, ayrıca dava tarihinden kararın kesinleştiği 30/09/2009 tarihine kadar geçen süre içinde aracın çalıştırılamamasından kaynaklanan gelir kaybının tazmini gerektiğini belirterek İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce hüküm altına alınan arıza tarihi olan 03/01/2005 tarihinden ilk dava tarihi olan 23/05/2005 tarihine kadar vaki 9.800,00 TL gelir kaybından ilk davada hüküm altına alınan 5.100,00 TL’nin mahsubu ile bakiye 4.700,00 TL gelir kaybının ilk dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ve yine İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde davanın açılış tarihi olan 23/05/2005 tarihinden kararın kesinleştiği 30/03/2009 tarihine kadar geçen sürede gerçekleşen gelir kaybının hesaplanıp şimdilik 10.000,00 TL’sinin ilk dava tarihi olan 23/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 02/06/2011 tarihli dilekçesi ile 10.000,00 TL üzerinden açmış olduğu davayı 96.600,00 TL’nin dava açılış tarihi olan 05/06/2009 tarihinden itibaren ticari faiz işletilerek tahsiline karar verilmesi şeklinde talebini ıslah etmiştir.
Davalılar vekili, dava konusu aracın ayıplı olmadığı ve araçta giderilebilir bir eksiklik olduğu hususlarının İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/606 E. sayılı kararı ile kesinleştiğini, davacı tarafından BK 60 maddesine göre davanın zamanaşımı süresinden sonra açıldığını, İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde yapılan yargılama sırasında araçtaki giderilebilir eksikliğin giderilmesi için davacı yana mahkemece 29/09/2007 günü aracın hazır bulundurulması için süre verildiği, ancak davacı yanca aracın hazır edilmediği, araçtaki eksikliği gidermek üzere teslim etmeyen davacının bu kusurundan yararlanarak aracı çalıştıramadığından bahisle tazminat talep edemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen ve kesinleşen karar doğrultusunda davacı yanın aracın kullanılamamasından kaynaklanan gelir kaybının tazminini istemekte haklı olduğu kabul edildiği, mahkemenin 14/09/2007 tarihli ara kararında aracın davacı tarafından 26/09/2007 günü hazır bulundurulmasına karar verildiği, ancak davacı yanın aracı hazır bulundurmayarak temerrüde düştüğü, İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde açılan dava tarihi olan 23/05/2005 ile aracın hazır bulundurulmaması sureti ile davacı alacaklının temerrüde düştüğü 26/09/2007 tarihleri arasında geçen süre için aracı işletememesinden kaynaklanan aylık gelir kaybı ile İstanbul 11 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/606 E. 2007/573 K. sayılı ilamının dayanağı olan bilirkişi raporunun bakiyesi 4.700,00 TL’sini talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/606 E. 2007/573 K. sayılı ilamının dayanağı olan bilirkişi raporunun bakiyesi olan 4.700,00 TL ile 05/03/2012 tarihli ek raporda hesaplanan 58.800,00 TL olmak üzere toplam 63.500,00 TL gelir kaybı tazminatının 10.000,00 TL’lik kısmı için dava tarihi 05/06/2009 tarihinden itibaren, bakiyesi için 02/06/2011 ıslah tarihinden itibaren işleyecek ve 3095 sayılı 2/2 maddesi uyarınca yürütülecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, fazla taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davacı vekilinin davalılar vekilinin temyiz dilekçesine karşı düzenlediği temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazlarını ileri sürmüşse de söz konusu dilekçenin HUMK’un 433. Maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre içinde verilmediği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.
2- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden davalıdan alınmasına, 26.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.