YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/6577
KARAR NO : 2013/9763
KARAR TARİHİ : 13.05.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2012 tarih ve 2011/337-2012/408 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili Fagor firmasının 1960 yılında otel ve catering sektörü için emaye endüstriyel pişiricilerin üretimi ile faaliyete başladığını ve kısa zaman içerisinde çamaşır ve bulaşık makinelerinin de üretimine geçtiğini, zaman içinde ürün ve hizmet ağını genişleterek ütüler, pres kurutucular ve çamaşırhane ile ilgili aksesuarları ürün gamına eklediğini, davalı şirketin Fagor isimli markası ile dezenfektanlar, antiseptikler ve tıbbi amaçlı deterjanlar ürettiğini, dava konusu markalar kapsamında koruma altına alınan ürünler arasında yüksek düzeyde benzerlik olduğunu ileri sürerek davalı Gül-Tur Temizlik ve Gıda Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı 2008 55886 sayılı FAGOR markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, tüm dosya kapsamı uyarınca Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun, 16.09.2004 tarih ve 396 sayılı kararı ve daha sonra alınan ve halen yürürlükte olan 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ile fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi kurulmayan yerlerde, asliye ticaret mahkemesi kurulmuş olup olmamasına bakılmaksızın, bir ya da iki asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde bir numaralı asliye hukuk mahkemesi, ikiden fazla asliye hukuk mahkemesi olan yerlerde 3 numaralı asliye hukuk mahkemesi görevlendirildiği, bu mahkemelerin yargı çevresinin adli yargı adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsadığı, görev kurallarının kamu düzenine ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine dosyanın görevli ve yetkili … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.