Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2014/52738 E. 2019/8443 K. 08.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/52738
KARAR NO : 2019/8443
KARAR TARİHİ : 08.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanıklar … ve … hakkında yaralama suçundan kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar … ve …’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyizde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanık …’in çimlere basması nedeniyle katılanın kendisini uyardığı ve aralarında geçen telefon görüşmesinden sonra sanığın çalıştığı markete gitmesi üzerine çıkan tartışmada, olay yerinde bulunan sanığın kardeşi Medeni ile birlikte katılana ”seni öldüreceğim” şeklinde sözler söyleyerek tehdit etmeleri eyleminde, ani gelişen olayda sanıkların birlikte tehdit etme yönünden fikir ve irade birliğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde belirtilmeden, yetersiz gerekçeyle TCK’nın 106/2-c madde ve fıkrasının uygulanması,
2-Kabule göre ise;
a-Sanık …’ye ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 106/2-c. maddesi uyarınca ceza verilmek suretiyle CMK’nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
b-Mahkemece bir nolu bozmadan sonra sanıkların eylemlerinin TCK’nın 106/1-1 madde ve cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, sanık … hakkında hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.