YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2154
KARAR NO : 2019/5136
KARAR TARİHİ : 10.06.2019

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine 07.01.2016 tarihinde verilen dilekçeyle 3367 sayılı kanun ile değişik 442 sayılı Köy Kanunun 13. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 07.01.2017 tarihli hükmün İzmir Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/05/2017 tarih ve 2016/10 Esas, 2017/215 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK’nin 353/(1)-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, davacının davasının reddine, dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.
KARAR
Dava, 3367 sayılı kanun ile değişik 442 sayılı Köy Kanunun 13. maddesine dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/05/2017 tarih ve 2016/10 Esas, 2017/215 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK’nin 353/(1)-b-2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, davacının davasının reddine, karar verilmiştir.
Bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK’nin 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Dosya içeriğine göre, dava değeri 48.488,40TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 2019 tarihi itibariyle geçerli olan 58.800TL’lik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı vekili tarafından temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nin 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacı vekilinin temyiz talebinin reddine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.