YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2418
KARAR NO : 2019/9119
KARAR TARİHİ : 15.04.2019
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1, 109/2, 109/3-f, 109/5, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyetine dair Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2016 tarihli ve 2015/65 esas, 2016/51 sayılı kararının Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 20.03.2017 tarihli ve 2016/12490 esas, 2017/1429 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 01.02.2018 tarihli ve 2015/65 Esas, 2016/51 sayılı Ek Kararına karşı yapılan itirazın reddine dair merci Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2018 tarihli ve 2018/145 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle âdil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.10.2016 tarihli kararda mahkûmiyet hükmünü veren heyete başkanlık eden hâkim … ve üye hâkim olarak bulunan hâkim …’in, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı veren heyette de yer aldığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13.02.2019 gün ve 94660652-105-32-13629-2018-KYB sayılı kanun yararına bozma yazısına atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2019 tarihinde Başkan … ile üye …’in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde olduğundan, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 01.02.2018 tarihli ve 2015/65 Esas, 2016/51 sayılı Ek Kararına karşı yapılan itirazın reddine dair merci Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2018 tarihli ve 2018/145 Değişik İş sayılı kararın kaldırılması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sanyın çoğunluğun talebin reddine yönelik görüşüne katılmıyoruz.