YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10369
KARAR NO : 2019/10466
KARAR TARİHİ : 09.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01/04/2010 tarihinde satış danışmanı olarak işe başladığını, SGK girişinin ise 11/01/2011 tarihinde yapıldığını, 01/04/2010 ile 17/01/2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, hesabına her ay asgari ücret tutarı kadar maaşın yatırıldığını, sonra asgari geçim indirim tutarının iade alındığını, görünürde ücretin tam ödendiğini ancak müvekkiline her ay eksik ücret ödendiğini, hafta içi 09:45-21:00 arası, cumartesi günleri ise 09:00-21:00 arası çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, dini bayramlarda 1 gün izin verildiğini, milli bayramlarda da tam olarak çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, kötüniyet tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 11/01/2011 tarihinde işe başladığını, SGK’ya bildirilen kayıtlar dışında davacının çalışması olmadığını, ücretlerinin tam ve eksiksiz bir şekilde bankaya yatırıldığını, davacının düşük performans nedeniyle işten çıkarıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının hizmet süresi ile ilgili açtığı davada Samsun 2. İş Mahkemesi’nin 2012/272-E., 2014/684 K. sayılı ilamı ile 01/04/2010-11/01/2011 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verildiği, davalı işveren vekili feshin performans düşüklüğü sebebi ile gerçekleştiğini iddia etmiş ise de 31/01/2012 tarihli ihtarnamelerinde feshin hiçbir gerekçelerini belirtmedikleri, oysa feshin gerekçesinin açık ve net olması gerektiği, performans düşüklüğü iddiasının da kanıtlanamadığı, bu yönde işçinin savunmasının alındığına dair bir kanıt bulunmadığı, 09:45 ten 21:00 e kadar günlük çalışmasındaki 11 saat 15 dakikalık çalışma süresinden 1,5 saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra haftalık 13,5 saat fazla çalışma yaptığı, resmi tatillerde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesine göre Mahkemece tüm talepler hakkında açıkça olumlu-olumsuz bir karar verilmek zorundadır.
Somut uyuşmazlıkta davacı, hükme konu edilen diğer taleplerin yanısıra yıllık ücretli izin alacağı talebinde bulunmuş, dosyadaki belgelerden davacıya davanın açıldığı 18.05.2012 tarihinden önce 26.01.2012 tarihinde bir miktar kıdem ve ihbar tazminatının yanısıra yıllık ücretli izin alacağının ödendiği anlaşılmakla birlikte Mahkemece yıllık ücretli izin alacağı hakkında olumlu-olumsuz hüküm kurulmamıştır. Mahkemece yıllık ücretli izin alacağı hakkında olumlu/olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.