Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/4767 E. 2019/8480 K. 17.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4767
KARAR NO : 2019/8480
KARAR TARİHİ : 17.04.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre tarafların boşanma aşamasında olup suç tarihinde ayrı yaşadıkları, katılanın olay günü kalmakta olduğu sığınma evinden çocuklarını görmek için sanığın evine geldiği ve burada bir süre çocuklarıyla zaman geçirdikten sonra evden ayrıldığı, bu esnada sanığın da katılanla birlikte sokağa indiği ve burada taraflar arasında yaşanan tartışma sonrasında katılanı tabanca ile ateş ederek yaşamsal tehlike geçirecek ve vücudunda orta (3.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; katılanın sanığa hakaret etmekten ibaret hareketlerinin haksızlık içeriği dikkate alındığında sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca yapılacak indirimin TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi doğrultusunda asgari hadden indirim yapılması gerektiği ve bozma öncesi kurulan ilk hükümde de katılanın olay günü sanığa hakaret etmesinin ağır tahrik niteliğinde kabul edilmeyerek sanık hakkında haksız tahrik indirim oranının (¼) olarak uygulandığı ve belirlenen indirim oranının bozma konusu yapılmamış olduğu dikkate alınarak bozmadan sonra kurulan temyize konu hükümde haksız tahrik indirim oranının aynı gerekçelerle (½) olarak uygulanarak sanığa eksik ceza verilmesi,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiileri ile … vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.