Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/7218 E. 2019/8976 K. 29.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7218
KARAR NO : 2019/8976
KARAR TARİHİ : 29.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçu yönünden katılanın doğrudan suçtan zarar görmesi mümkün olmadığından ve açılmış davaya katılma hakkı bulunmadığından, katılan vekilinin 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçu yönünden temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
a) Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı TCK’nin 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
b) Suça sürüklenen çocuğun, olay günü katılanın sokak köpeklerine sopa ile vurmasına engel olmak istediği bu nedenle aralarında tartışma çıktığı ve ilk olarak katılanın kendisini sopa ile darp etmesi üzerine katılanı yaraladığına dair ikrar niteliğindeki savunması, görgüye dayalı bilgi sahibi olan tanık …’nin beyanları ile suça sürüklenen çocuğa ait adli rapor içeriklerinin uyumlu olması karşısında, , suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.