YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/446
KARAR NO : 2019/4846
KARAR TARİHİ : 08.04.2019
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : CMK’nun 280/2. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması
Samsun Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
5271 sayılı CMK’nun 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar veya başka lehe hükümlerin uygulanmadığına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden ise mağdurun şikayetinden vazgeçmesinin dikkate alınması gerektiğine yönelik olduğu; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin ise, hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK’nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, “…Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” görüşünün, TCK’nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi
mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK’nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK’nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK’nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.
Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, olay gecesi saat 02:37 sularında, mağdura ait iş yerinin caddeye bakan tamamı sürgülü cam ile kapatılmış olan ön cephesindeki, sürgülü camlardan bir tanesini yerinden çıkarmak suretiyle iş yerine girdikleri, suça sürüklenen çocuklardan birinin iş yerinde bulunan kameralardan birkaçının yününü değiştirdiği, diğerinin ise çelik para kasasını açmaya çalıştığı, akabinde suça sürüklenen çocukların çekmecede bulanan müştekinin beyanına göre 15 TL parayı aldıkları ve suça sürüklenen çocukların iş yeri içerisinde eğilerek hareket ettikleri tespit edilmekle; suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK’nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği ve yine 5237 sayılı TCK’nun 142/4. maddesininin “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” şeklindeki amir hükmü karşısında; mağdurun şikayetinden vazgeçmesi neticesinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan düşme kararı verilemeyeceği, istinaf istemi üzerine Ankara Bölge Adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükümlerin kaldırılarak yeniden kurulan hükümler hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafii ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK’nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 08/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.