YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/9706
KARAR NO : 2013/8538
KARAR TARİHİ : 29.04.2013
MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/10/2011 tarih ve 2008/118-2011/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafça 2006 5564 sayılı tescil numarası ile tescil edilmiş olan çay bardağının ülkemizde uzun yıllardır üretilen ve halk arasında “ince belli çay bardağı” olarak özel bir yer edinmiş ürün olduğunu, bu nedenle söz konusu tasarımın yeni ve ayırtedici niteliği bulunmadığını, yine davalı tarafça 2006 03962 tescil numarası ile tescil edilen çay tabağı tasarımının ise bu tasarımın aynısı yemek tabağı olarak uzun yıllardan beri üretilip kullanıldığından yeni olmadığını, 554 sayılı KHK hükümleri kapsamında davalı adına tescilli her iki tasarımın da korunmaya hak kazanmadığını, ileri sürerek bahsi geçen tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu çay tabağı ve çay bardağı tasarımlarının farklı özelliklere sahip bulunduğu için TPE nezdinde tescil edilmiş olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen 01.04.2010 ve 15.06.2011 bilirkişi raporlarına göre, davanın kabulü ile, TPE’de davalı taraf adına tescilli bulunan 2006 05564 sayılı çoklu ETB’nin 1 nolu çay bardağı tasarımı ile 2006 03962 sayılı çoklu ETB’nin 9 nolu çay tabağı tasarımlarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.