Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/6242 E. 2019/7876 K. 04.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/6242
KARAR NO : 2019/7876
KARAR TARİHİ : 04.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 01/02/2001-30/10/2009 tarihleri arasında özel şoför olarak çalıştığını, aylık ücretinin en son net 1.500,00 TL. olduğunu, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ücret, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı son ücretini net 1.500,00 TL. olarak açıklamış, davalı ise ücretin kayıtlarda görüldüğü üzere brüt 697,84 TL. olduğunu savunmuştur. Fesih tarihindeki brüt asgari ücret 693,00 TL. olup, savunulan ücret, bu tarihteki asgari ücretin çok az üstündedir.
Dinlenen dört tanıktan sadece davacı tanığı İnci, ücret bakımından açıklama yapmış ve davacının asgari ücretle çalıştığını söylemiştir. Davacı tanığının beyanı ile işveren kayıtları örtüştüğünden, davacının kayıtlarda gösterilenden daha yüksek ücret aldığı iddiasını ispat ettiği söylenemez.
Açıklanan nedenle, hüküm altına alınan alacaklarda, davacının brüt ücretinin kayıtlardaki ücret olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, ücretin iddia gibi kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.