YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8769
KARAR NO : 2019/4478
KARAR TARİHİ : 03.04.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mağdurun 20/06/2014 tarihinde bizzat Arguvan Polis Merkezi Amirliğine başvurarak olay günü meydana gelen iş kazası nedeniyle şirket yetkililerinden maddi-manevi destek gördüğünü ve olay sebebiyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu hususta tutanak düzenlendiği ve katılan ile iki polis memuru tarafından imzalandığı, bu beyanından 3 ay sonra 26/09/2014 tarihinde yine polis merkezine giderek ifade verdiği ve kazadan sonra kendisi ile ilgilenilmediğini söyleyerek şikayetçi olduğunu, 20/06/2014 tarihli tutanak içeriğini doğruladığını, o tarihte sanıktan şikayetçi olmadığı için ifade vermek istemediğini, kendi isteği ile tutanak içeriğinin düzenlendiğini ve şikayetçi olmadığını söylediğini ancak şu an şikayetçi olduğunu beyan ettiği görülmekle, tutanak içeriğinin aşamalarda katılan tarafından doğrulanması ve sanık müdafii tarafından ilgili tarihlerde katılana 5000 TL ödeme yapıldığına ilişkin banka havale evraklarının dosyaya eklenmesi karşısında, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağından 23/06/2015 tarihli duruşmada verilen katılma kararı hükümsüz olmakla, taksirle yaralama suçundan açılan davanın TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK’nın 73/4, 73/6 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.