YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15218
KARAR NO : 2019/30853
KARAR TARİHİ : 02.05.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava konusu eşyanın niteliği ve suç tarihi itibariyle, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
1. Sanığa verilen gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi ve yanında uygulama yeri olmayan 50/1-a maddesinin de gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 230/2-c ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
3. Suça konu sigara numunelerinin ve nakil aracının müsaderesine ilişkin fıkralarda yasa maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6. maddelesine aykırı davranılması,
4. Atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca;
1. Hükmün gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafından “… TCK m 50/1-a, 52 ” ibaresinin çıkartılması ve yerine ” TCK’nun 52/2. maddesi ” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün 9. ve 10. fıkrasında ”TCK m 54” ifadeleri yerine 9.fıkrada ”TCK’nun 54/4.maddesi” ve 10. fıkrasında ise ”TCK’nun 54/1. maddesi ” ifadelerinin eklenmesi,
3. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
4. Gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine dair 10. fıkranın hüküm fıkrasından çıkartılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.