YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10456
KARAR NO : 2019/10111
KARAR TARİHİ : 07.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 05/07/2002 tarihinde … Serbest Bölgede faaliyet gösteren davalı işyerinde dikiş bant şefi olarak işe başladığını ve iş akdinin 03/09/2012 tarihinde ihbar süresi de kullandırılarak haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin hafta içi sabah 07:30’dan akşam 18:00’e kadar ve yıl içerisinde 8-10 Cumartesi hariç sabah 07:30’dan akşam 17:00-18:00’e kadar çalıştığını ancak haklarını alamadığını ve yıllık izin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin kusurlu eylemleri nedeniyle ve ihbar süresi de kullandırılarak sona erdirildiğini, davacının işyerinde bölüm amirlerine geçimsiz tutumlarda bulunduğunu, iş yasalarından kaynaklanan tüm işçilik alacaklarını aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekili cevap dilekçesini ıslah suretiyle zamanaşımı def’ini ileri sürmüş, Mahkemece bu yönde ek hesap raporu alınmıştır. Ancak davalı tarafından cevap dilekçesinin ıslahı suretiyle ileri sürülen zamanaşımı def’i ve Mahkemece buna göre aldırılan 02/07/2015 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınmadan 11/05/2015 tarihli ilk bilirkişi raporundaki miktar gerekçede belirtilmek suretiyle ve taleple bağlı kalınarak fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalıdır.
3-Dava dilekçesinde yılda 8-10 Cumartesi günleri dışında kalan diğer Cumartesi günlerinde çalışıldığı ileri sürülerek fazla çalışma isteğinde bulunulmuş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yılın tamamında Cumartesi günleri de dahil olmak üzere davacının haftanın 6 günü çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır.
Taleple bağlılık kuralına aykırı şekilde her yıl için 8-10 Cumartesi günü düşülmeksizin fazla çalışma isteğiyle ilgili hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.