Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/1950 E. 2019/8681 K. 18.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1950
KARAR NO : 2019/8681
KARAR TARİHİ : 18.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarih, 2013/1219 Esas ve 2014/81 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 100 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yine Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2012 tarih, 2011/509 Esas ve 2012/443 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 200 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü ile Malatya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarih, 2013/1150 Esas, 2014/306 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 3.000.00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanması,
Kabule göre,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,18.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.